Վերջապես երկար սպասված արձակուրդի ժամանակն է․ ուղեգրերը գնված են, ճամպրուկը մանրակրկիտ հավաքված է, ինչ պետք է, քեզ հետ է, ինչ էլ քեզ հետ չէ, հնարավոր է տեղում գնել։ Օդանավը վայրէջք է կատարում, շտապում ես հյուրանոց՝ իրերը նետելու և դեպի ծով վազելու, անհաջող շարժում, վայր ես ընկնում և կոտրում ձեռքը։ Ի՞նչ անել․ այստեղ հիշում ես, որ ամեն մանրուքի մասին չէր, որ հոգ էիր տարել, ամենակարևորը՝ մոռացել կամ անկարևոր էիր համարել տուրիստական ապահովագրությունը։
Քեզ հոսպիտալացնում են, իսկ դու ճանապարհին փորձում ես, ինչպես ասում են, ծանոթ ու անծանոթ խառնել, որ շատ արագ հետադարձ ամսաթվով քեզ համար ապահովագրական պայմանագիր կնքեն։ Բնականաբար, ոչինչ չի ստացվում։ Հասնում ես հիվանդանոց, հանգստիդ համար հետդ վերցրած գումարը գրեթե ամբողջությամբ թողնում այնտեղ, վերադառնում հյուրանոց՝ ձեռքը գիպսի մեջ, գրպանը՝ կիսադատարկ։ Այո, սարսափելի սցենար է, բայց նման բաներ, ցավոք, պատահում են։
Ի՞նչ անել, որ նման դեպքեր չլինեն։ Պատասխանը պարզ է՝ ցանկացած ուղղությամբ մեկնելուց առաջ ձեռք բերել ճամփորդական կամ տուրիստական ապահովագրություն, այսինքն՝ ռիսկերի կառավարումը քո ձեռքը վերցնելը։ Ճամփորդություն պլանավորելիս ապահովագրություն գնելը պետք է առաջին հորիզոնականներից մեկում լինի, առավել ևս երբ խոսքն ընդամենը մի քանի հազար դրամի մասին է։ Վճարում ես փոքր գումար, դրա դիմաց ստանում ապահովություն, հոգատարություն և առողջություն։ Եթե հանկարծակի առողջական խնդիր է ծագում, ստիպված չես ցավերից գալարվել, տառապել, ցավազրկողներ ընդունել, առողջությունը քայքայել մինչև հայրենիք վերադառնալը։
Պետք է պարզապես դիմել այն ապահովագրական ընկերությանը (insurance company), որից գնել ես ճամփորդական ապահովագրությունն ու հետևել քայլերին։ Ի դեպ, ապահովագրական պայմանագիրը միշտ պետք է պահել ձեռքի տակ, այսօր լավագույն տարբերակը հեռախոսում այն ունենալն է։ Նաև հեռախոսում «հրատապ զանգ» կամ մեկ այլ անվամբ մուտքագրեք այն հեռախոսահամարը, որով պետք է զանգահարել պատահարի դեպքում։